My brother Bank I will love you always and forever…
วันนี้จะเป็นอีกวันที่จะจดจำไปตลอดชีวิตของเมย์ เป็นวันที่เมย์ได้สูญเสียน้องสโม น้องที่สู้มาด้วยกัน อดทนทำงานมาด้วยกัน กินข้าวมาด้วยกัน ตลอด 1 ปี ..
แบงก์เป็นเด็กเรียบร้อย เรียนเก่งมาก ยิ้มเก่ง ปากร้าย กัดเจ็บ พูดมาก แต่พอทำอะไรทำจริง ไม่เลยแม้ซักครั้งที่จะทิ้งงาน แบงก์เป็นเด็กวาดรูปเก่ง เมย์จะคอยเชียร์มันเสมอให้ซิ่ลมาเรียนออกแบบ(ไอซีที) หรือให้ดีไปเรียนจิตรกรรมเลย แต่คำตอบที่ได้เสมอคือไม่ … แบงก์อยากจบพร้อมเพื่อนๆ สโม…
วันนี้ คือวันที่ไม่มีใครสักคนอยากให้มันเกิด.. เวลา 13.17 นาฬิกา น้องโทรมาหาเมย์ว่า “พี่เมย์จะเอาอะไรไหม แบ็งค์จะซื้อของมาทำโปสเตอร์…” โปสเตอร์โครงการ Young blood donors เป็นโครงการคณะไอซีทีเงินรางวัล 1 หมื่น แบงก์อยู่คณะการจัดการแต่เมย์เชียร์ ให้แบงก์ทำมาตลอด เมย์บอกว่า ไปตรวจของในสโมสิ ถ้าไม่มีสีก็ซื้อสีมา… แบงก์วางสายไป… 13.52 นาฬิกา แบงก์โทรเข้ามาอีกรอบบอกว่า สีที่ใช้ได้ไม่มีเลยซักนิด เมย์เลยบอกไปว่า เอองั้นไปก็ซื้อแม่สีมาน้ะ แล้วเอามาผสมกันเอง อย่าลืมซื้อแปลงมาด้วยน้ะ แปลงและลูกกลิ้ง ทำคัตเอาท์จะได้ทำได้ง่ายๆ.. แบงก์วางสายไป… และแล้วก็มาถึงเวลา 14.34 นาฬิกา ครึ่งชั่วโมงหลังจากที่วางสายแบ๋งค์ไป เบอร์น้องต้น น้องสโมอีกคนที่ไปด้วยกันโทรเข้ามา เมย์อยู่ในลิฟท์ กลับจากการไปทำเรื่องส่งใบฝึกงาน ช่วงแรกของบทสนทนา เมย์ตกใจ “รถชน.. แบงก์รถชน” เมย์ไม่เชื่อหูตัวเอง เมย์รอให้ประตูลิฟท์เปิด และวิ่งออกไปที่ๆ สัญญาณน่าจะดี คุยกับต้นอีกรอบ แบงก์เแป็นอะไรต้น… ต้นร้องไห้ แบงก์รถชนครับ ตอนนี้อยู่โรงพยาบาลหัวหิน… ความรู้สึกแรกตอนนั้นคือน้ำตากำลังจะไหล ทำอะไรไมถูก .. ถามน้องไป ว่าทำยังไงดี ทำยังไงดี ทั้งๆ ที่อาการต้นตอนนี้ก็ย่ำแย่ จากการช๋อค.. คนที่ได้สติกลับเป็นต้นที่บอกว่า ตั้งสติไว้ เมย์จึงบอกน้องไปว่า โอเค เดี๋ยวพี่ขึ้นไปบอกพี่ยะ พี่บัง.. ต้นวางสายไป.. เมื่อพี่ยะ พี่บังทราบเรื่อง ทั้งคู่จัดการโดยโทรไปให้พี่ห้องพยาบาลส่งคนไปดูแลความเรียบร้อยที่โรงพยาบาลหัวหิน พี่บังโทรหาคุณพ่อของแบ็งค์ คุณพ่อ.. รีบวิ่งรถลงมาจากกรุงเทพ..
เกือบ 18.00 น. ที่ทุกคนที่หน้าห้องไอซียู รู้ว่าแบงก์ได้จากไป อย่างสงบแล้ว..
ร้องไห้เท่าไรก็คงไม่เทียบเท่าความรู้สึกที่สูญเสียลูกชาย ของคุณพ่อ คุณแม่แบงก์…
รักเสมอ..
